Reacties van particulieren

Op mijn verjaardag krijg ik een fantastisch kado: een workshop Inzicht door Paarden met een voor mij onbekend paard. Ik rijd nu ruim 12 jaar één keer per week paard, tijdens dressuurlessen in de manege bij mij in de buurt. In al die jaren is het mij niet gelukt om mijn (natuurlijke?) angst voor paarden weg te poetsen. Zodra een paard de oren in zijn nek legt, even schielijk omkijkt tijdens het aansingelen, z'n tanden laat zien, enz. ben ik onder de indruk en hup de box uit. Dat irriteert mij en kost onnodige negatieve energie.

Tijdens de workshop met Marieke stond ik binnen een paar minuten alleen (!) in de bak met Karel (een groot paard), die geen enkel tuig/halster aan had. De korte, heldere theorie, die Marieke vooraf gegeven had en haar instructies gaven mij, ondanks mijn angst, voldoende basis voor vertrouwen. Even later accepteerde Karel mijn rol als leider (!) Hoe je dat doet? Nou, 'gewoon' met overtuiging en duidelijke (hand)gebaren aangeven wat je van hem verwacht. Zijn taal gebruiken.

En zo gebeurde het, dat Karel linksom stapte/draafde/galoppeerde als ik dat aangaf, en als ik wilde, dat hij de andere kant op ging gebeurde dat ook! En dat allemaal terwijl hij rondjes liep en ik midden in de bak stond en meedraaide. Halthouden? Even uitademen.....

De eenvoud van de paardentaal en de overwinning maken veel indruk op mij. Grootste eye-opener? Dat mijn positie t.o.v. het paard een remmende of drijvende factor is! Meest opvallend? Dat je binnen enkele minuten je valkuil of ontwikkelpunt gespiegeld krijgt door het paard.

Marieke, bedankt!

Tijdens de workshop met Marieke hebben mijn vriendin Jolanda en ik veel geleerd over de invloed van onze houding die wij zelf op ons paard Ivan hebben. Wij hebben ons ingeschreven voor deze dag omdat we ten eerste een leuke dag wilden met Ivan en omdat we altijd op verschillende tijdstippen komen en elkaar nooit zien rijden (we gaan ook om en om naar de les van de rijvereniging) eens te kijken wat er per persoon zo verschillend is aan onze rijstijl omdat hij totaal verschillend op ieder van ons reageert.

Bij Jolanda is hij eigenlijk te "snel" terwijl ik soms het gevoel heb dat hij bijna sloom is. Heel bijzonder om mee te maken was dat alleen al door je manier van zitten, ontspanning en ademhaling zo'n groot effect bij een paard te zien is. Het bleek dat Jolanda zoveel spierspanning gebruikte tijdens het rijden en haar gewicht (zwaartepunt) teveel "bovenin" hield dat Ivan eigenlijk de hele tijd daarvoor weg wilde lopen. Op het moment dat zij zich bewust ontspande en anders ging ademhalen zag je dat Ivan zich ook ontspande en een stuk rustiger ging lopen. Ze kon op het laatst overgangen rijden alleen op haar zit waar ze anders altijd veel met de teugels moest werken. Bij mij zag je juist het omgekeerde, door mijn houding en zit hield ik hem als het ware tegen. Ik moest leren voelen hoe ik ook door ontspanning maar wel actief zijn bewegingen te volgen hem minder belemmerde en hij ging een stuk actiever lopen maar wel zo ontspannen dat ik gewoon op hem kon doorzitten en hij uit zichzelf! aan de teugel ging lopen.

We hebben deze dag heel veel geleerd over onszelf en van elkaar en kunnen hier echt meer verder!

Bedankt voor deze bijzondere dag!
Yvonne en Jolanda

Hallo allemaal,